Mijn haat-liefdeverhouding met sneeuw

sneeuwlandschap4
Sneeuw. Ik heb er een haat-liefdeverhouding mee. De haat is over het algemeen groter dan de liefde. Op de een af andere manier gaat het namelijk altijd sneeuwen als ik de weg op moet. Ik rij wel, nog nooit ben ik er niet door op mijn werk verschenen, maar niet met alle liefde.

Afgelopen zaterdag reden wij vanuit het midden van het land weer terug naar Brabant. Manlief draait ze hand niet om en stapt gewoon die auto in. Ik vond de rit terug naar huis niet grappig. Niet omdat het levensgevaarlijk was, want dat viel achteraf wel mee. Nee, ik reed zelf niet. Snap je het nog? Ik rij liever niet met dat weer, maar zelf niet rijden is ook niet leuk. Je hebt namelijk op zulke momenten de controle over de auto niet. Je voelt van alles en ziet het glinsteren op de weg maar je kunt er zelf niets aan doen. Voor een controlefreak als ik, is dat heel lastig. Ik ben er zelf nog niet over uit wat ik het liefste doe. Rijden of niet rijden. Ik hoop gewoon dat we afgelopen dagen de eerste maar ook de laatste sneeuwbuien van deze winter was. Tenzij…

…ja nu ga ik je alles vertellen over mijn liefdesverhouding met de sneeuw. Want sneeuw is namelijk wel heel leuk als je niet de weg op hoef.  De witte deken geeft het landschap een rustige uitstraling. De zonnestralen verlichten het sneeuwdek en de twinkelingen die verschijnen hebben iets magisch. Ik kan er uren naar kijken en van genieten. Dan heb ik het nog niet gehad over de pret die sneeuw met zich meebrengt. Na een sneeuwloze winter vorig jaar maakte dochterlief dit jaar de sneeuw voor het eerst bewust mee. Haar blik bij het zien van de witte wereld op zaterdagochtend was onbetaalbaar. Ze keek haar ogen uit. En ook zoonlief genoot. Dit in tegenstelling tot andere jaren. We kregen er al snel een nieuw gezinslid bij zaterdagmiddag. Hierbij laat ik jullie kennismaken met Frosty de sneeuwpop.

Frosty de sneeuwpop

Gisteren scheen de zon prachtig, de lucht was helderblauw. Wij konden niet anders dan er op uit gaan om de mooie wereld te ontdekken. We haalden de snowboots uit de kast, de slee werd tevoorschijn getoverd en met goed ingepakt trotseerden we de kou. Tess moest even wennen aan de sneeuw en de slee was eng. Lars daarentegen was een stuiterbal. De slee moest en zou glijden. Van de kou had hij geen last. We genoten van een heerlijke wandeling door het prachtige natuurgebied bij ons huis. De kou hebben we niet gevoeld. Tess was aan het einde van de rit ook ontdooid en kon een sleeritje wel waarderen. Het was een heerlijke middag. Kijkje even mee naar de prachtige plaatjes?

Sneeuwdruppel struik

Sneeuwlandschap

sneeuw_gezin

sneeuwlandschap2

sneeuwlandschap3

Gisteren was de liefde volop aanwezig. Zijn jullie sneeuwliefhebbers?