Misselijk bedrog

En toen struikelde Mira over haar eigen voeten. Ze kon niet meer. Hoelang had ze wel niet gelopen? 10 minuten, een kwartier? Ze wilde nog verder lopen. Weg van wat zich net voor haar ogen had afgespeeld. Maar haar benen wilde niet meer. En nu lag ze daar midden in het bos. Haar haar zat onder de takjes. Ze voelde aan haar wangen en veegde wat bloed weg. De takken hadden haar bezeerd. Ze was moe, verdrietig en bovenal kwaad. Hoe langer ze daar op het bospad lag hoe meer de woede in haar opborrelde. Ze keek om zich heen. Liep ze verder? Maar waar naar toe? Haar moeder zou haar de deur wijzen. Die heeft het drukker met wijn, wodka en andere alcoholische versnaperingen drinken. Was haar vader er nog maar. Die had haar ongetwijfeld wijze raad kunnen geven. Maar hij moest zo nodig met zijn nieuwe liefde de wereld verkennen. Haar vrienden hadden haar allemaal laten vallen. Ze kon geen kant op. Of eigenlijk wel. Ze moest terug.

Langzaam stond ze op. Maar ze zakte weer door haar benen “Had ik vanmorgen maar ontbeten”,  dacht ze. Ze nam een diepe zucht en probeerde het nog een keer. Dit keer met meer succes. Voetje voor voetje liep ze het bospad op. Terug naar de bewoonde wereld. Die wereld die haar net had teleurgesteld en afgeschrikt. Na een klein half uur lopen stond ze voor de rode deur. De deur die ze zo goed kende. De deur die haar naar een vertrouwde wereld bracht. Dat is wat ze tot voor kort dacht. Wat was zij voor de gek gehouden. Mira deed haar hand in haar broekzak op zoek naar de huissleutel. Bibberende pakte ze vast en stopte de sleutel in het sleutelgat. Eenmaal in huis was het muisstil. Geen radio, geen gefluister of gepraat. De geur van de wierook kwam haar tegemoet. Ze checkte alle kamers. Maar er was geen spoor van Steven te bekken. Ze ging zitten op de rand van het bed. Haar gezicht begroef ze in haar handen. Minuten lang bleef ze zo zitten. Haar gedachten dwaalde alle kanten op.

Toen Steven ’s avonds thuis kwam, had Mira moeite om normaal te doen. Ze walgde van hem. Zijn tattoo was ineens niet stoer meer. En wat had hij eigenlijk een lelijke tanden. Om nog maar te zwijgen over zijn neus. Wat had ze zich door hem laten hersenspoelen. Hij wist precies hoe hij haar speciaal moest laten voelen. En daar was zij als onzeker meisje voor gezwicht. Maar wat er vanmorgen was gebeurd, opende haar ogen.  Steven was een bedrieger pur sang. En zij was een van de slachtoffers.

Het was de bedoeling dat deze woensdag een gewone werkdag zou zijn. Maar het was mooi weer en na twee uur besloot Mira vrij te nemen. Lekker genieten van een goed boek in de tuin. Toen ze thuis kwam vond ze het al vreemd dat de auto van Steven er stond. Ze opende zo geruisloos mogelijk de deur. Ze hoorde stemmen. Steven en een vrouw. Een vreemde geur kwam haar tegemoet. Dit voelde niet goed. Ze opende voorzichtig de deur naar de woonkamer. Via een kiertje  zag ze  Steven zitten achter een tafel met een wit kleed.  Voor hem zat een vrouw in tranen. Ze hield een foto in haar hand. Toen begon de tafel te bewegen. Volgens Steven een teken dat haar man aanwezig was. Maar Mira zag dat Steven met zijn voeten op een knop drukte onder de tafel waardoor de tafel begon te zweven. Een gevoel van misselijk kwam in haar op. Maar dit was pas het begin van het bedrog. Lampen begonnen te knipperen. Niet door een geest maar wederom door haar vriend die op een knop drukte. De vrouw wilde zo graag met haar man spreken. Steven vertelde dat ze een offer moest doen. Hij had bloed van haar nodig. Ze ging akkoord. Hij pakte een mes en sneed de vrouw een paar keer in haar armen. En toen hield Mira het niet meer en ging ze er vandoor.

Steven moest worden aangepakt.  En Mira wist precies hoe. Hij zou een koekje van eigen deeg krijgen. Want Steven had zijn broer en goede vriend verloren en laten hun geesten nu net in hun huis rond dwalen…………

Die avond holden Steven gillend zijn huis uit om zijn verleden te ontlopen en voorgoed uit het leven van Mira te verdwijnen.

11 Comments

  1. Nieuw: korte verhalen | Happy Lioness
    20 april 2014 @ 12:12 pm

    […] Misselijk bedrog […]

    Reply

  2. wolferien
    20 april 2014 @ 1:12 pm

    Wat gaaf!! Ik ben nu al heel benieuwd naar je volgende verhaaltje! Super dat je dit doet!

    Reply

    • 20 april 2014 @ 4:11 pm

      Dank je :-)

      Reply

  3. Gwen
    20 april 2014 @ 9:16 pm

    Wat cool! Echt goed geschreven, ik wilde doorlezen – zelfs na de laatste zin 😉

    Reply

    • 21 april 2014 @ 1:48 pm

      Dank je wel. Wie weet moet ik dan verder gaan….

      Reply

  4. Nicky
    21 april 2014 @ 11:40 am

    Wat een spannend verhaal, goed geschreven!

    Reply

    • 21 april 2014 @ 1:48 pm

      Leuk om te horen. Dank je wel.

      Reply

  5. Nicole
    22 april 2014 @ 7:18 am

    Oooh gaaf hoor! Meer…!

    Reply

  6. Andrea van Geenen
    23 april 2014 @ 2:36 pm

    Leuk en origineel! Ik wil ook meer lezen! :-)

    Reply

  7. jackiedeklerk
    25 april 2014 @ 9:57 am

    ik wil ook meer…

    Reply

  8. Kimberley
    6 augustus 2014 @ 7:35 pm

    Haha, geweldig einde!

    Reply

Leave a Reply

Recente reacties

Disclaimer

De teksten en foto's zijn eigendom van happylioness.nl. Het is niet toegestaan deze zonder schriftelijke toestemming over te nemen. Aan de inhoud van happylioness.nl kunnen geen rechten worden ontleend.