80% is soms ook goed genoeg…

rollen

In mijn leven vul ik verschillende rollen in. Ik ben onder andere echtgenote, moeder, dochter, zus, vriendin en werkneemster. Stuk voor stuk vragen die rollen om de nodige tijd. Helaas is het ooit zo gekomen dat een dag bestaat uit 24 uur en een week uit 7 dagen. Om bovenstaande rollen zo goed mogelijk te vervullen, is er voor mijn gevoel tijd te kort. En die tijd gaat ook nog eens te snel. Het is natuurlijk heel eenvoudig om tijd de schuld te geven. Lekker makkelijk. Maar feit is nu eenmaal dat ik daar niets aan kan veranderen. Het enige waar ik invloed op kan uitoefenen is mezelf. Ik kan veranderen. Nu ik het zo opschrijf, lijkt het een piece of cake. In werkelijkheid is dat niet zo kinderlijk eenvoudig.

Ik zal prioriteiten moeten stellen. Best lastig als je zo perfectionistisch bent als ik. Het lukt me om bovenstaande rollen te vervullen. Toch heb ik af en toe het gevoel dat ik tekort schiet. Dan komt er heel veel op me af en houd ik met moeite alle ballen hoog. Zeker als de vermoeidheid mij heeft gevonden. Tijdens het ballenspel zijn mijn ogen gericht op de ballen. Ik zelf ben even niet belangrijk. Toch moet ik ook goed voor mezelf zorgen. En dat vind ik soms een uitdaging. Ik kan niet ontkennen dat ik er wel steeds meer behoefte aan heb. Tijd voor mezelf. Even heerlijk verdwalen in een goed boek, lekker gaan shoppen en bovenal los gaan met schrijven. Ik probeer het wel. Heel soms slaag ik met een kleine 6. Dan neem ik tijd om te schrijven. Maar die tijd is meestal te kort. Het liefst wil ik zo veel mogelijk dingen in die tijd proppen: een goed artikel schrijven voor mijn blog, een zinnige of leuke reactie bij andere bloggers achterlaten en verder met mijn boek. Waarom gaat de tijd toch altijd snel als je iets leuks doet?
Ik wil graag eens een 10 scoren. En dan ook nog vaak. Daar ligt misschien ook wel het probleem. Ik wil te veel. Een 8 is ook mooi. Maar hoe ga ik voor de 8 als de 10 mijn maatstaf is?

Ik heb het idee dat ik ergens tijd weg moet sprokkelen. Maar waarvan? Voor een buitenstaander lijkt het misschien heel makkelijk om hier op te antwoorden. Ik weet het dus echt even niet. Of misschien ergens diep van binnen wel. Maar ik vind het lastig om die keus te maken. Het druist zo tegen mijn eigen gevoel in. Tegen de hoge eisen die ik zelf stel. Ik wil te veel, te snel en dat allemaal ook nog eens goed doen. Voor iedereen. Ik moet keuzes maken. Accepteren dat 80% soms ook goed genoeg is. Er is werk aan de winkel. Maar ik heb  geleerd dat je nooit te oud bent om te leren.