Ik ben burgerlijk!

Ik ben gelukkig getrouwd, heb twee fantastische kinderen, een leuke baan, woon in een heerlijk huis in een kindvriendelijke wijk. Een huis met een voortuintje en achtertuintje. We gaan op vakantie wanneer bijna heel Nederland weggaat, aangezien manlief aan de bouwvakvakantie vast zit en we sinds kort ook rekening houden met de school van Lars. En ja, je raadt het misschien al. We vinden het heerlijk om de vakanties door te brengen op een vakantiepark dat de term ‘kindvriendelijk’ draagt. Huisje, boompje, beestje dus. Met bovenstaande omschrijving krijg ik volgens mij als snel de sticker burgerlijk opgeplakt.

Schamen voor een burgerlijk leven

Burgerlijk. Het lijkt wel of het een heel vies eng woord is. Iets waar we ons voor moeten schamen: ‘Ja we gaan een weekje naar Center Parcs. Is wel heel burgerlijk, maar ach we het krijgen het cadeau’, alsof je er een excuus voor nodig hebt. Of je krijgt: ‘Joh, doe niet zo burgerlijk’ in je gezicht gesmeten. Wat is er nu mis met burgerlijk? Ben je dan saai? Is je leven dan te voorspelbaar? En maak je weinig spannends mee?

Burgerlijk is niet kleurloos

Als je enige stabiliteit en regelmaat in je leven hebt, wil dit niet zeggen dat je een kleurloos en alledaags leven hebt. Integendeel, voor mij dan. Door die stabiliteit en regelmaat kan een uitspatting en geniet ik daar van. Ik spring heus wel eens uit de band. En willen we een weekendje weg dan kan dat. Ja, met kinderen moet dat gepland worden. Maar is dat erg? Over 3 weken hebben we vakantie. En weet je wat? We hebben de vakantie niet een half jaar geleden al geboekt. Sterker nog. Pas 3 dagen geleden. Zomaar ineens spontaan. In dit geval hebben wij gekozen voor een vakantiepark. Maar met kinderen is het absoluut niet onmogelijk om een verre reis te maken. Wij zijn geen backpackers. Nooit geweest. Het zit niet in de genen. Dus het is niet zo dat mijn kinderen mij hier in tegenhouden.

Saai wil ik mijn leven al helemaal niet noemen. Ik heb kinderen. Kinderen zijn niet saai. Er is een heerlijke gezelligheid in huis en dankzij mijn kinderen leer in nog elke dag. Zij laten mij zien waar het leven om draait. Elke dag verrassen ze mij met hun uitspraken, acties, vrolijke humeur en vooruit ook hun woede-uitbarstingen. Die laatste mag van mij uiteraard minimaal voorkomen.

Huisje, boompje, beestje: I love it

Staat burgerlijk synoniem voor niet het maximale uit je leven halen? Moet je per se verre reizen hebben gemaakt, andere culturen hebben opgesnoven, ooit een keer van je leven een bungee jump hebben gemaakt? Elk weekend de kroeg in kunnen en je volpompen met een alcoholisch goedje? Dat is niet mijn definitie van het maximale uit je leven halen. Ik wil genieten en leren elke dag. En dat doe ik. Ik ben tevreden met mijn huidige leventje. En natuurlijk is het niet altijd rozengeur en maneschijn. Maar ik ben gelukkig. Huisje, boompje, beestje. Noem het burgerlijk. I love it!

Hoe kijk jij aan tegen het burgerlijke leven?